Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
love

Φύσηξε έρωτας...

Ήθελε να μου μιλάει, αλλα εγω έκλεινα την πόρτα για καιρό... 

Ήθελε να μου πει πως είναι εδώ και υπάρχει, στον αέρα, στην ατμόσφαιρα, μέσα μου αλλα εγώ έκανα πως δεν κατάλαβαινα.

Ήρθε όμως με τέτοια επίθεση, που δεν γινόταν να μην τον δω.

Μου συστήθηκε, λες και δεν γνώριζα ποιος είναι.

Δεν είπα τίποτα, παρα μόνο τον 

ρώτησα : 

-Γιατί; Γιατι σε μένα; 

 

Και εκείνος χαμόγελασε με το πιο όμορφο χαμόγελο που είχα δει, άφησε το βελάκι του για λίγο στο πάτωμα γιατί ένιωθε πόσο είχα τρομοκρατηθεί και μου απάντησε με τέτοια άνεση :

 

-Γιατί εσύ με απαρνήθηκες και δεν πιστεύεις πια σε μένα, κι εγώ ήρθα εδώ να σου αποδείξω πως οτι κι αν λες ΕΓΩ ΥΠΑΡΧΩ και δεν θα σε αφήσω ήσυχη μέχρι να με αποδεχτείς.

 

Σκέφτηκα πολλές φορές πως μπορώ να απαλλαγώ απο αυτόν εδώ τον τύπο, που μοιράζει σημάδια και αφήνει πληγές ανοιχτές με τόσο θράσος...

 

Εκείνη η στιγμή ηταν η ευκαιρία μου, να πιάσω το βέλος από το πάτωμα και να του ρίξω, ΕΓΩ αυτή την φορά. Ηθελα να κατάλαβει.

 

Μα τότε συνειδητοποίησα κάτι... 

Ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου, αυτό που είμαι σήμερα, το χρωστάω σε αυτον τον τύπο, γιατι με έμαθε τόσα πολλά. Τα όρια μου, τα θέλω μου, να αγαπάω εμένα... 

Μου έδωσε την ευκαιρία να συρθώ στα πατώματα και την δύναμη να σηκωθώ, γιατι έτσι λέει καταλαβαίνεις την ουσία του...

Τι αστείο ε;

Αλλα ναι, αυτή ειναι η αλήθεια. 

Από τα πιο όμορφα συναισθήματά που σε φτάνουν στη τρέλα και πάλι πίσω. 

 

Αλλα αντέχεις, μπορείς να αντέξεις.

ΓΙ ' ΑΥΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ, για να ζούμε την ζωή μας λίγο πιο έντονα, στα άκρα, να γνωρίσουμε ολα τα 'μέσα' μας, 

μέσα απο εκείνον.

 

Εσυ τον γνώρισες; 

 

Social Share