Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Άνοιξη, Spring

ΕΚΕΙΝΟΣ Ο ΜΑΡΤΗΣ... ΜΑΣ ΞΕΓΕΛΑΣΕ

Ήρθε ο Μάρτης, και όλοι χαιρόμασταν γιατί πιστέψαμε σε μια ανέμελη εποχή που έχουμε να διανύσουμε...

Περιμέναμε την Άνοιξη να κάνει μία από τις πιο εντυπωσιακές εισόδους της. Να μας φέρει ανθισμένους κάμπους να τους περπατήσουμε, αναπνέοντας τον καθαρό αέρα και ξαπλώνοντας στο γρασίδι τους, σαν μικρά παιδιά.

Για ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ έμοιαζε από τα πιο εύκολα σενάρια που θα μπορούσε να κάνει κάποιος. Ανεξαρτήτως με την οικονομική κατάσταση του καθενός.  Άλλωστε ποιος μας περιόρισε ποτέ τα 'δεδομένα' της ζωής ΜΑΣ; Την Φύση! Περιμέναμε τον Ήλιο να μας κάνει το χατίρι και να έρθει να μας βρει, συντροφιά με εκείνον να ξεχυθούμε στις παραλίες, δίπλα στην θάλασσα, δίπλα στο κύμα. Να μυρίζω την αλμύρα και να νιώθω πόσο τυχερή-ός είμαι, που έχω αυτά τα 'απλά', τα 'καθημερινά' πράγματα στην ζωή μου, που μου φτιάχνουν τη διάθεση χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα. 

Τι ειρωνεία...  

Έχουμε περάσει και δύσκολους καιρούς, και σχεδόν πάντα, αυτή η εποχή, αν και για πολλούς τυχαίνει να είναι μια μεταβατική περίοδος, ήταν η αιτία να υπάρχει ένα χαμόγελο στην ψυχή μας. Γιατί βλέπαμε το ΑΥΡΙΟ, στολισμένο με χρώματα, τις ακτίνες του ήλιου να καίνε από αισιοδοξία και έτσι παίρναμε τα πάνω μας και με μια γλυκιά ανάσα προχωρούσαμε για το Καλύτερό ΜΑΣ! 

 

ΣΗΜΕΡΑ, τα πράγματα είναι διαφορετικά...

Και αυτό που με ΤΡΟΜΑΖΕΙ  πιο πολύ, δεν είναι πόσες μέρες θα καθίσω  στο σπίτι μου. Για αυτό ούτε λόγος. ΕΜΕΙΣ είμαστε στην φωλιά μας, στην ασφάλεια μας. ΑΛΛΟΙ  πολέμησαν και έχασαν την ζωή τους και δεν είπαν κουβέντα.

Με τρομάζει που κάτι αόρατο, χωρίς μορφή, υπάρχει ανάμεσα μας και έχει τόσο μεγάλη δύναμη που μπορεί να μας αφανίσει...  

Και εμείς πολεμάμε για την απληστία μας. 

Ένα κυνηγητό με τους εαυτούς μας, αν θα αντέξουμε. Στην τόση ασφάλειά μαςμένοντας  στο σπίτι μας

Πόσο γελοίο ε; 

Η απάντηση είναι: ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΘΕΙ ΑΛΛΙΩΣ.

Και κανείς δε θέλει να χάσει τη βολή του.

 

ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΘΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΟΜΩΣ, αν χρησιμοποιήσουμε την ωριμότητα μας, καταλάβουμε την σοβαρότητα της κατάστασης και ελπίζουμε για ένα καλύτερο αύριο. Εκείνο το αύριο, στολισμένο με χρώματα.

 

Όλα περνάνε, αλλά θέλει πίστη, υπομονή και μεθοδικότητα.

Αν όλοι μαζί τηρήσουμε τους κανόνες τότε θα αντιμετωπίσουμε την κατάσταση με επιτυχία. 

ΣΤΟ ΧΕΡΙ  ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ !

Social Share